สามพันโบก

ถ้าจะพูดถึงหนังบู๊แอ็คชั่นบ้านเราในปีนี้ ก็คงไม่มีเรื่องไหนจะเด่นเท่ากับหนังฟอร์มยักษ์อย่าง
“จีจ้า ดื้อสวยดุ”ได้ และด้วยคำว่าหนังฟอร์มยักษ์ นี่แหละทำให้คนดูคาดหวังว่าจะได้อะไรมากกว่าที่เห็น ด้วยเนื้อเรื่องที่ดูยังไงก็ไม่เข้าตากรรมการอย่างแร๊งง ทำให้ภาพยนตร์บู๊แอ็คชั่นของปีี “จีจ้า ดื้อสวยดุ” กลับพลิกล็อค รายได้ไม่เข้าเป้าอย่างที่หวัง งานนี้เรียกว่าต้องม้วนเสื่อกลับบ้านเกิดกันแทบไม่ทัน

ผ่านไปไม่กี่เดือนก็มีภาพยนตร์บู๊แอ็คชั่น-ดราม่า ใช้ชื่อแปลกว่า “สามพันโบก”ผลงานของค่ายฟิล์ม เฟรม โปรดักชั่นส์ แต่เรื่องนี้จะดีกว่า “จี้จ้า ดื้อสวยดุ” ตรงที่ว่าคนดูจะไม่ได้คาดหวังอะไรกับหนังมากนัก ถึงจะออกมาดีหรือไม่ดียังไงก็คงเสมอตัวอยู่แล้ว อีกทั้งภาพยนตร์เรื่องนี้ก็ไม่ได้มีจุดขายอยู่ที่ตัวแสดงเหมือนอย่าง “จีจ้า” จะมีก็รัสเชล หว่อง ที่บินลัดฟ้ามาเล่นบทบู๊เพิ่มสีสันในหนัง

ก่อนที่จะคุยถึงภาพยนตร์เรื่องนี้ ขอเกริ่นถึงที่มาที่ไปของคำว่า “สามพันโบก” ก่อน สามพันโบกคือสถานที่ท่องเที่ยวเลื่องชื่อของจังหวัดอุบลราชธานีหรือที่ใครๆรู้จักกันดีว่าเป็น “แกรนด์แคนยอนเมืองไทย” ตั้งอยู่ที่บ้านโป่งเป้า ตำบลเหล่างาม อำเภอโพธิ์ไทร จังหวัดอุบลราชธานี เป็นแก่งหินขนาดใหญ่ในลำน้ำโขง ซึ่งจะปรากฏให้เห็นเฉพาะในช่วงฤดูแล้ง (ประมาณเดือนมกราคม – เมษายน) ทั้งนี้ ที่เรียกว่า “สามพันโบก” เพราะบนแก่งหินมีแอ่งน้ำขนาดเล็กใหญ่จำนวนมากกว่า 3,000 แอ่ง (คำว่า “โบก” เป็นภาษาลาว แปลว่า “แอ่ง”) จึงเรียกที่นี่ว่า สามพันโบก

ที่นี้ก็เข้าเรื่องเลยละกัน ภาพยนตร์เรื่อง “สามพันโบก” THE SANCTUARY เป็นภาพยนตร์แอ็คชั่น-ดราม่า ส่วนที่ใช้ชื่อว่า “สามพันโบก” ก็คงจะเป็นเพราะว่าฉากสุดท้ายของเรื่องไปบู๊กันที่นั้น จึงใช้ชื่อนี้เป็นชื่อเรื่อง ซึ่งที่จริงก็ไม่เห็นมันจะเกี่ยวกันตรงไหนอ้า…….

สามพันโบกเปิดฉากแรก ที่งานเลี้ยงในวังหลวง ซึ่งย้อนไปในปี 2440 ที่ขุนนางไทยและอเมริกากำลังเฉลิมฉลอง ที่ทูตอเมริกาเป็นตัวแทนในการเจรจา ไม่ให้ไทยเสียดินแทงทางตอนใต้ให้กับฝรั่งเศส ทางประเทศไทยจึงจัดเตรียมเครื่องราชบรรณาการทั้ง 3 ชิ้น เพื่อจะมอบให้ทูตอเมริกา และทางอเมริกาก็มีของขวัญเป็นจี้วิเศษให้กับไทย แต่แล้วก็ถูกกลุ่มโจรมีดสั้นอาบยาพิษ บุกเข้าวังหลวง เพื่อขโมยเครื่องราชบรรณาการทั้ง 3 ชิ้นไป ถ้าจะนึกภาพก็เหมือนกับ “ช้าง” ในภาพยนตร์เรื่อง “ต้มยำกุ้ง” ถูกขโมยไป กลุ่มโจรขโมยเครื่องราชฯ ทั้ง 3 ได้สำเร็จ แต่หนีไม่รอด จึงคิดฝังเครื่องราชฯ ไว้ในที่ใดสักแห่งหนึ่งภายในวังหลวง แต่ อาจารย์แสวง หัวหน้าทหารอารักขาเครื่องราชฯ พลาด ฆ่าโจร จึงสละชีพเพื่อรักษาความลับด้วยการฆ่าตัวตาย

และก็มาถึงฉากกรุงเทพฯ ในปัจจุบัน ที่เปิดฉากด้วย 2 พี่น้องฝาแฝด พี่ชาย “เกริก” (ไมค์บี-ไพโรจน์ บุญเกิด) น้องชาย “กริช” (ไมค์บี-ไพโรจน์ บุญเกิด) ที่กำลังไหว้โกฏิเก็บกระดูกของบรรพบุรุษ นั้นก็คือ อาจารย์แสวง หัวหน้าทหารอารักขาเครื่องราชฯ เกริกและกริชเป็นเด็กวัด ที่ถูกพ่อนำมาฝากไว้ตั้งแต่เด็ก เขาทั้งสองเติบโตมาด้วยอาชีพขุดหาของโบราณขาย วันหนึ่งเกริกขุดเจอของโบราณและจี้วิเศษในสมัยปี 2440 และได้ถูกแก๊งค้าวัตถุโบราณข้ามชาติฆ่าตาย

เครือข่ายมาเฟียวิสา (Winston Omega) ผู้ซึ่งอยู่เบื้องหลังเหตุการณ์ปล้นในครั้งนั้น ได้ว่าจ้าง แพททริค (รัสเชล หว่อง) อดีตผู้อำนวยการ, นักสำรวจงานใต้ดินข้ามชาติ ใช้สัญญาณแซทแทลไลท์ จากกองทัพสหรัฐ โดยมีนักฆ่าสาวสุดเซ็กซี่ เซริน่า (เมย์-ภัทรวรินทร์ ทิมกุล) มาสำรวจหาจนพบว่าของอยู่ที่ใต้วัดแห่งหนึ่ง ซึ่งมีกริช (ไมค์บี-ไพโรจน์ บุญเกิด) เหลนของอาจารย์แสวง เป็นเด็กวัดอยู่ที่นี่ กริชเด็กหนุ่มผู้มีความสามารถด้านการต่อสู้ ผู้เห็นเหตุการณ์การสำรวจทั้งหมด โดยมีปลายฟ้า (ทราย-อินทิรา เจริญปุระ) นักศึกษาโบราณคดี เป็นคนช่วยเหลือเพียงคนเดียวที่รู้ว่าหน้าตาของเครื่องราชฯ ทั้ง 3 เป็นยังไง เล่าให้ฟังคร่าวๆเท่านี้ก่อน เดี๋ยวจะหมดสนุก เพราะความสนุกของเรื่องมันอยู่ตรงที่การตามหาเครื่องราชฯนี่แหละ และนี่ก็เป็นที่มาของฉากบู๊ดุเดือด กับฉากที่ รัสเชล กำลังขนเครื่องราชฯ ข้ามเรือที่สามพันโบก

แทบไม่น่าเชื่อว่ากริชพระเอกของเรื่องที่มีรูปร่าง เล็ก สั้น จะต่อกรกับผู้ชายร่างใหญ่อย่าง รัสเชลได้ เพราะในฉากแรกๆ ดูเหมือนกริชจะไม่มีวิชาเรื่องการต่อสู้อะไรสักเท่าไหร่ แต่จู่ๆไปเข้าป่าวันเดียว ก็เก่งขึ้นมา ดูเกินจริงไปหน่อย ถึงจะมีวิชาการต่อสู้อยู่แล้วก็น่าจะเกริ่นให้ฟังก่อน

พล๊อตเรื่องบอกตรงๆว่าดูดีกว่าจีจ้านิดหน่อย ตรงที่มีที่มาที่ไปของเรื่อง ดูไม่งง ส่วนเรื่องภาพและฉากก็ดูคล้ายๆกับ “เสาร์ห้า” ละครช่อง 7 ระเบิดภูเขาเผากระท่อมอะไรประมาณนี้ ส่วนฉากอื่นๆที่ฮือฮาที่สุดก็น่าจะเป็นฉากเลิฟซีนของ เมย์ ภัทรวรินทร์ กับรัสเชล หว่อง ที่ให้ดูประมาณ 5 วินาทีเท่านั้น

ส่วนพระเอกของเรื่อง ไมค์บี ดูทีี่แรกคิดว่า แดน วรเวช เพราะดูจากเสื้อผ้า (ไม่รวมหน้า) ผม ก็ใช่เลย ฝีมือการต่อสู้ก็เล่นได้ดี ถึงจะอึดไม่เท่า จา พนม แต่ก็ถือว่าฝีมือไม่เลวเลยทีเดียว “สามพันโบก” ถ้าดูโดยรวมก็เป็นหนังระดับ 3 ดาว เต็ม 5 ดาว แต่ก็อยากบอกว่าไม่ต้องไปคาดหวังอะไรกับการดูหนังมาก แล้วคุณจะดูหนังอย่างมีความสุข ไทยช่วยไทยอุดหนุนหนังไทย คนสร้างจะได้มีกำลังใจในการทำหนังดีๆมาให้เราดูอีก ก็หวังว่าภาพยนตร์เรื่องนี้คงจะไม่เก็บกระเป๋าหนีี้ตามจีจ้าไปล่ะ (นี่เป็นเพียงบทวิจารณ์ในความคิดเห็นส่วนบุคคลเท่านั้น ผู้อ่านต้องใช้การพินิจวิเคราะห์ให้ดี ก่อน) ดูแล้วก็มาแปลกเปลี่ยนความคิดเห็นกัน
movie.mthai

Tagged as: ทราย เจริญปุระ, บทวิจารณ์หนัง, รัสเชล หว่อง, วิจารณ์สามพันโบก, วิจารณ์หนัง, สามพันโบก, เมย์ ภัทรวรินทร์, ไมค์บี ไพโรจน์

{ 0 comments }

• Stumble Upon
• Bookmark this on del.icio.us